Ingrid vertellt

Backe, backe Kuchen

Dit Johr freih ik mi so recht op de Wiehnachtsbäckeree.

Mien Groot kümmt mit ehr lütt Maria un denn wüllt wi dree Deeg utsteken, Makronen tohoopröhrn, den fardigen Keks mit Schokolood bestrieken oder mit Zuckerschrift bunt anmolen un wat dor noch allens to doon is. Mol sehn, wat de lütt Deern dor allens bi anstellen deiht. Se meent ja, wat se al allens alleen kann. Een is ja al so groot, wenn'n al bald twee Johr old ward. Letzt Johr hett se sotoseggen ünnern Dannenboom dat Lopen lehrt, nu lehrt se dat Backen. So'n beten tominnst.

Un mien Groot hett ook al froogt, wat ik nich'n Idee harr, wat Maria al basteln kann för de Grootöllern un Unkel un Tanten. Dor ward denn woll nochmol'n Bastelnomeddag vun. Un dat gifft würklich een poor Soken, de ook so lütte Kinner al meist alleen moken köönt: Mit ganz lütte Formen Sterns ut Wachsplatten utsteken un op een eenfach witt Talglicht backen. Kann nich veel bi scheef gohn.

Oder wenn Mudder Formen ut een Kantüffel snieden deiht, kann de Lütt mit Woderfarv op Popier drucken oder ook mit Stoffmolfarven op een Serviett. Un wenn de Lütt dat erste Mol eenen Pinsel un Tuschfarven in de Hand kriggt gifft dat wiss een wunnerbor abstrakte Moleree... Wenn de Öllern denn eenen Rohmen spendeern doot is dat doch een fein Geschenk. Un wat is mit de ersten sülvst dekoreerten Keksen? De, fein inpackt, sünd doch ohn Konkurrenz! Backe, backe Kuchen!