Musik beleven

„Country un Oldies“ sall he spelen, steiht op de Tofel, op de sünst steiht, wat dat to eten gifft. Wi kiekt uns an, tuckt mit de Schullern. Een „Oldie” is Peter sülvst al. Wiss söbentig oder mehr. He seggt: „Ich mache hier heute Unterhaltungsmusik. Das heißt, Sie unterhalten sich und ich mache Musik“. De ersten beiden Leeder koomt noch wat tögerich. „Yesterday“ heff ik ook al beter höört. Man dat is, as wör uns Klatschen em Moot geven. He ward sekerer, sien Stimm vuller. He singt Leder ut dat Amerika vun de Rezession in de twintiger Johren. Un he vertellt de Geschichten, de achter de Leder steken doot. He süht ja de Lüüd ut sien Generatschon in’t Publikum un weet, wat de langen nich all Ingelsch verstohn köönt. De Lüüd fangt an, sik Leeder to wünschen. Un he kennt se all. Un jümmers wedder Balladen, de he op sien Ort vertellen deiht bevör he singt. Al langen ünnerhöllt de Lüüd sik mit em. Se nehmt sien Musik in sik op. Un as he Johnny Cash sien „Ring of fire“ singen deiht, hett ook den letzten dat Feber packt. Wat för’n Musik! Wat för’n Beleevnis!