Nu kümmt’t vördag

Nu hebbt wi allens dat vör de Nees, wat so langen ünnern Teppich – pardon – ünnern Snee feegt weer: Opweekt Silvesterknalleree, Sektbuddels, Plastikbüdels, Papeer un mank allens dat Splitt. Kort seggt: Schiet un Scheet liggt op de Stroten. Dat süht ut! Meist much een sik Snee un Glatties wedder ranwünschen. Smucker weer dat jedenfalls.

Na goot, ik freih mi ook, wat ik nu keen Snee mehr schuven un ook nich mehr streien mutt. Man ik much dat Schiet nich sehn un heff bi mi vör de Döör erstmol den Weg un de Stroot feegt. Is ja nu würklich nix bi, nich? Un denn mutt ik nich op Pigsten töben, bit dat wedder schier is.

Wo ik nu al op Pingsten koom? Na, ik heff in’t Radio höört, wat de Chef vun de Stadtreinigung in Berlin meent hett, bit de Schiet, de nu vördag kümmt, wegrüümt is, duurt dat in de „touristisch relevanten Gebiete“ wiss bit Ostern. Un denn ward ook in de annern Gegenden oprüümt. Denn kann ik mi hier an’n Rand vun de grote Stadt ja utreken, wat dat Pingsten ward, bit mol een fegen deiht. Oder sull dat woll gauer gohn, wenn mehr Lüüd sülfst vör jemmer egen Döör kehren wöörn? Kunnen de Lüüd ja mol utprobeeren... Weer ja ook veel smucker, de reinen Stroten, wenn nu de Sünn kümmt.

Un de kümmt wiss! Jo, ik heff in de Buurnregeln nokeeken. Dor heet dat: „Is de Januar hell un witt, gifft’t in’n Sommer grote Hitt.“ Wat, ji glöövt nich an sowat, ook nich an’n Hunnertjöhrigen Klenner? Na goot, töövt wi af. Man vördag kümmt de Wohrheit so wiss as de Silvesterknallers...