Sünnschien

De sik dat leisten kann, „öberwintert“ op Teneriffa oder in Florida. Un ik heff al männichmol seggt, wat ik gern een Igel weer, denn künn ik den Winter öber slopen un mien Welt wöör blots ut Fröhjohr un Sommer bestohn! Tja, un sogor de Harvst, de wöör fein – wenn he denn so is, as dit Johr: De Sommer keem loot in Gang, man denn weer he wunnerbor mitsamt ’n warmen September. Un sogor in ’n Oktober geev dat noch’n Dag mit veel Sünnschien. Wenn ik mien Oogen tokniepen do, denn kann ik noch jümmers de Sünn op dat Elvwoter blinkern sehn. Wenn ik de Ogen opmook un allens is düster un gries un de fuchtige Küll lett mi schuddern, denn denk ik an dat Kinnerbook vun de lütt Muus Frederik, de, as de annern Müüs Kurn un Nööt ranslepen doot, in de Sünn liggt un dröömt. Un as allens opfreten is, do vertellt Frederik de annern vun den Sünnschien, de Warmte un de bunten Farven. So helpt he de annern dör de swore Tied, ohn dat se melanklöterig ward. Wenn dat nu düster ward, denn mook doch mol de Oogen to un besinn di op dat, wat weer un wat bold wedderkümmt: Sünn, Warmte un lüchten Farven!