För de Göörn (3)

Een poor grote Jungs kemen vun't Footballtraining no Huus. Se dalbern rüm un smeten sik mit Snee. Do wöör Markus dat Steernenkind gewohr. "Kiek mol, dor sitt een Kind to weenen", meen he un güng op Jana to. "Viellicht kennt de Lütt den Weg nich", weer Emir vermoden. Un Patrick sä: "Dat kriegt wi al in de Reeg." Se snacken Jana an un se vertell nu wedder: "Ik bün een Steern, bün vun'n Heben fullen un will wedder no Huus." Se snuuv de Nääs un sä: "Ik bün op een Stohl, eenen Disch un eenen Boom kladdert, man ik kunn nich an'n Heben komen." - "Nu ween man nich mehr, ik haal uns groote Ledder, denn wüllt wi dat woll kriegen", Markus leep al los. De annern achterran. Mit een hooge Trittledder keemen se trüch. De lütte Steern kladder rop. He reck sik un streck sik, man he weer jümmers noch nich hooch noog. "Teuf", meen Patrick, "wenn Emir de Ledder fasthöllt, denn will ik woll Markus op mien Schullern nehmen un du kladderst op Markus." Dat weer nich eenfach, man se kregen dat klor, balanceren een op den annern sien Schullern de Ledder rop. De Steern reck sik un streck sik, man he weer noch jümmers nich groot noog. Trurig sett he sik ünner den Boom un ween.

Hilligobend kriegt ji an disse Steed to weten, wo dat utgeiht.