Verdreihten Krom

In sien Gesicht kunn se sehn, wat jichenswat nich stimmen de. Se keek mi an un ik sä: "Viellicht kann he noch nich lesen?" Ehr güng op, wat se seggt harr un se meen nu: "Ich hab' dir das schon mal gesagt, lass mich in Ruhe schreiben."

Wi stünnen an eenen Disch bi de Sporkass un füllen Formularen ut. Is nich so eenfach, sik denn ook noch op't Snacken to konzentreeren. Man so'n verdreihten Krom gifft dat gor nich so wenig. Vör Johren hett mien Fründin mol seggt: "Man lernt eben nie dazu." Meent hett se dat Gegendeel un hett blots de beiden Snack "Man lernt eben immer dazu" un "man lernt eben nie aus" dörnanner mengeleert.

Ehr verdreihte Satz passt obers veel fokener as een denken deiht. De Politikers wöör ik dat gern mol seggen, sünnerlich nu in den Wahlkampf. Un een Schelm, de dor böös bi dinkt, wenn mi nu bi dat Wort Politiker een Zitat infallen deiht, dat mien Groot mol verdreiht hett: In jichenseenen Film oder een Serie süüfzt een, de de annern ganz un gor nich klormoken kann, wat los is: "Herr schmeiß Hirn vom Himmel!" Mien Groot wull dat ziteeren un sä: "Herr schmeiß Himmel." Dor is dat in uns Fomilie nu bi bleven un jeedeen weet, wat meent is.