Platt in Berlin

He studeert Kameratechnik un sull eenen lütten Dokufilm dreihn. He meen: "Wi probeert dat mol un snackt merrn in Berlin Lüüd op Platt an. Mol sehn, wo de dor so mit trechtkoomt."

Ik nehm eenen Stadtplon in de Hand un legg los: Toerst froog ik'n olen Mann no'n Weg. De freih sik, wat he Platt hören de un fröög, wat ik ut Kiel weer: Do harr he fröher mol'n Tiedlang leevt. Man as Kind harr he mehr dat rheinische Platt snackt. . .

Denn gungen wi op'n Markt. Bi'n Fischhöker kööp ik Fisch op Platt un kreeg ook, wat ik wull. Ook op mien Froog, ut wat för'n Gegend de Fisch keem, kreeg ik Bescheed. De weer ut de Müritz. "Na", sä ik, "dor is je de Uckermark nich wiet, denn köönt Se woll ook Platt?" Un de Fischhöker anter: "Nee, kann ich nich und ich versteh sie auch überhaupt nich." Aha!

Een Poor, dat ik no'n Bökerloden fröög, wull mi no'n 'Bikerloden' schicken. Erst as ik jem verklor, wat ik nich fohren, man blots lesen wull, verstünnen se un bröchen mi op den Weg.

Ook no een Kark wiesen Lüüd mi hen un ik kreeg ook to weten, wat de Klock is. Kort: Ik keem ook in Berlin op Platt klor.

Blots een Mann fröög mi trüch: "Warum sprechen Sie denn Platt? Das ist doch schon längst tot." - "Nee", sä ik, "Platt leevt , wi mööt dat blots snacken!"