De Bohn

Ik meen, wenn'n dat Auto nich to rechte Tied no'n TÜV bringen deiht, denn leggt de Polizei dat jichenswenn still, wenn se dat mitkriegen deiht. Dat weet jeedeen Fohrer. Un dat kann mi doch nüms vertellen, wat dat keeneen mitkregen hett, wat de Waggons nich as vörschreben in de Warksteed west sünd! Un nu mööt se all op eenmol un nu kümmt dat nächste Problem: Se hebbt nich nooch Platz in de Warksteden - se hebbt ja welk tomookt un weniger Lüüd hebbt se ook! De Bohn mutt ja sporen! Un nu? Nu stiegt de Lüüd üm, op Bus un U-Bahn un op't Auto. Dat ward düür för de Bohn - keen Innohmen. Un noch dürer ward, wenn de Stadt Berlin seggt: Du hest den Verdrach nich inhollen, du krichst nu ook keen Geld! Un dat kann mallören, kann dat. Wenn nich, ja, wenn nich de nee Finanzsenoter, de Herr Nussbaum, wenn de nich helpen deiht. Un dat will he gern doon, he is nämlich in den Opsichtsroot vun den Berliner Verkehrsverbund. "Ein Schelm, der Böses dabei denkt!" Nu mutt he kieken, wokeen dat Geld nödiger hett, de Stadt oder de Bohn. Och, harr ik doch ook mol so eenen Sponsor, de mi Warksteed un TÜV betohlt, wenn ik an de Reeg bün. Ik mook denn ook een Fohrgemeenschop - pünktlich!